The 224th Day

Rockets Fall on Rocket Falls

2009-04-02T20:33:00.001+03:00

Papua New Guinea

2009-04-02T20:28:00.002+03:00

Biz bu seçimlerde de bir bok anlamadık.

2009-03-31T13:00:00.010+03:00

Bir 30 Mart Sabahı, gün aydınlanır, işe gidenler işine gitmeye başlar, üniversite öğrencileri okullarına doğru yollanır, ilk ve ortaöğretim öğrencileri de tatilden ötürü taşaklar yayılmış, osurarak uyumaktadırlar. Önceki günkü seçimin yorgunluğu sanki herkes oyları kendi saymış gibi suratlara yansımıştır.

Her sabahki gibi, radyoda yine Nihat Sırdar dinlemekteyim, kimilerine göre aşırı başarısız bu radyocu arkadaşımız, beni her zaman eğlendirmiş ve güldürmüş, sabahın köründe beni neşelendirmiş, çok da güzel bir muhalefet yapmıştır her zaman. Tabii ki seçimlerden sonra kendisine bayağ malzeme çıkmıştı, Antalya'ya 28 kere gittikten sonra üzülen başbakanımızdan, Sinop'un CHP'ye geçmesinden, sandık çalarken yakalanan bir ninjadan ve tabii ki, İ. Melih Gökçek ve Kadir Topbaş'ın yeniden kazanmasından. Nihat Sırdar'ın kendisinin de dediği gibi, bu adamlar kazanmasaydı, büyük ihtimalle adamın iş hayatı, elindeki malzemenin azlığından dolayı düşüşe geçecekti, ne yazık ki ancak Nihat için sevinebiliyorum şu an.

Neler olmuş 29 Mart'ta, neler gözümüze çarpmış:

Sayımlar devam ederken, Ankara'nın bir kısmında elektriklerin gitmesi, sunucuların patlaması, sonrasında ise AKP'nin geride olduğu veya takipçisine yakın olduğu bölgeler ve illerde aniden ileri geçmesi.

Geceyarısına kadar istikrarlı bir biçimde CHP'de gözüken Beyoğlu'nun gecenin sonunda ciddi bir yüzdeyle AKP'ye geçmesi.

Daha önce de dediğim gibi, Ankara'da bir adamın sandık çalarken yakalanıp halk tarafından linç girişimine maruz kalması, Melih Gökçek'in gece yarısında yaptığı açıklamada bunların hepsinin CHP'nin provokasyonu olduğunun açıklanması.

Resmi olarak bir TV kanalında veya gazetede yazıldı mı bilmiyorum ama, Ankara'da zabıta arabalarının sayım yerlerine sandıklar getirmesi, içinde heralde çeyiz falan vardır.

"Şanlıurfa'ya ceketimizi aday göstersek kazanır" diyen "THE MAGNIFICENT SEVEN'ın" üzülmesi.

CHP ve AKP'nin temsilcilerinin özellikle Ankara ve İstanbul'da karşılıklı olarak, biz öndeyiz, biz kazandık, gölgelemeyin, kaynaklar farklı, mızıkçılık yapmayın diye atışmaları.

MHP'nin arka planda oyları sağlam bir şekilde arttırmasının ardından mahallemdeki kurt köpeklerinin uluması.

Telefonlarda, internette, ve hatta rakı masalarında "Ulan Kadir Topbaş tamam da, Melih Gökçek'i nasıl seçiyorlar lan?" geyiğinin yaklaşık 342.128 kere dönmesi.

Herşeye rağmen AKP'nin seçim yüzdesinin düşmesi ve doğudaki ciddi desteği kaybetmeye başlaması.

Öte yandan rakı-balık, denize karşı şöyle püfür püfür oturmak, sahillerde sevişmek kavramlarının etkisinin seçimlere yine-yeniden yansıması. (Bir arkadaşım buna "su görmüş olmak" derdi, endüstrinin kuvveti, iş imkanları, eğitimli toplum falan hikaye)

Yukarıda yazılanlar hiç doğru da olmayabilir tabi.

Belarus

2009-01-31T11:54:00.001+02:00

The song is from the band "Low"

Summary of August

2008-09-03T16:36:00.005+03:00

"We may have lost the fear of the bomb in this post cold-war era, but many have not lost the fear of what the future will hold. As someone said to me recently, "the future isn't what it used to be."

- Eva Burrows

İstanbul'da olumsuz bir olay yaşanmadı.

2008-05-01T15:48:00.008+03:00

Bugün hiç düşündünüz mü?

Gelecekte "1 Mayıs 2008" denince neleri hatırlayacağız? Bugün annemin 1977 1 Mayıs'ından görüntüler izlerken, gözlerinin yaşarması gibi, bizim de ilerde bu tarihi hatırlayınca gözlerimiz yaşaracak mı? Bizim de tüylerimiz diken diken olacak mı? Bizim de kanımız donacak mı?

Biz bu 1 Mayıs'ı NASIL HATIRLAYACAĞIZ? Bugün bunu hiç düşündünüz mü?

Herşey aslında, yaklaşık 1 hafta öncesinde, "şu güzel ülkemizin" başbakanı, Recep Tayyip Erdoğan'ın, sendikaların 1 Mayıs'ın Taksim'de kutlanması önerisine, "ayaklar baş olursa kıyamet kopar" diyerek cevap vermesiyle başladı. Evet, başbakanımız, % 47 oy koparttığı milletinden, emekçilerinden, köylüsünden, "ayak takımı" diye söz ediyordu.

Zaman geçti, 1 Mayıs'ın Taksim'de kutlanılması konusunda sendikalar ısrarını haklı olarak korudu, hatta Ankara'ya, bakanlıklara gidip yüzyüze görüşmeler yaptılar, 1977'de Taksim'de ölenleri anarak bir basın açıklaması yapmak isteyen sendikalar ve emekçiler, yine taleplerine karşılık bulamadılar. Aldıkları en iyi teklif, "150 kişi gidip çelenk koyabilirsiniz" oldu. Hatta Recep Tayyip Erdoğan, bunu 1 Mayıs'dan kısa bir zaman önce, son derece düz bir mantıkla, "binlerce kişiyle basın açıklaması olmaz!" diyerek destekledi.

Sendikalar pes etmedi, son kararları "Taksim'e yürüyeceğiz!" oldu. Vali Muammer Güler ise buna son derece insancıl(!) bir yaklaşım göstererek "ORANTILI GÜÇ kullanılacaktır" açıklamasını yaptı. Biz İstanbul sakinleri zaten bu "orantılı gücün" ne demek olduğunu, kısmen daha sakin geçen 2007 1 Mayıs'ında görmüştük. Yaşlı bir amcamız, Nişantaşı'nda yemeğini yerken, oradan geçen polis ekibinden birisi, kendisini tokatlıyordu. Hem de yok yere! Bunu yapmasının nedeni, psikolojik bir rahatsızlığı olmasından değil, istediğine şiddet uygulama hakkını kendisinde bulmasından dolayıydı. Kendisi tabii ki, olayın üzerinden 1 sene geçmesine rağmen hala bulunabilmiş veya cezalandırılmış değil.

AKP Hükümeti taksime giremezsiniz dedi, sendikalar ısrar etti, derken bir baktık, 30 Nisan tarihinde söylenenlere göre İstanbul'a 35.000 tane daha polis getirilmiş, Taksim'e bir sur örmedikleri kalmıştı. Bugün SkyTurk'de duyduğum gibi "Bizans, İstanbul'u bu kadar iyi savunsa, Osmanlı bu şehri alamazdı".

En sonunda 1 Mayıs geldi çattı, vapur seferleri iptal edildi, Avrupa yakasındaki raylı sistem ve metro sistemi tamamen durduruldu. Taksim ve etrafına araç girişleri yasaklandı. Emekçiler, öğrenciler, sendikacılar, hepsi geceden itibaren karşıya geçtiler, bazıları Osmanbey'deki DİSK binası önünde sabahladılar ve gün, en sonunda başladı.

Peki ne oldu bugün?

Öncelikle DİSK binası önünde yani Taksim'de değil, Şişli'de toplanmış olan kalabalığın yakınına gelen polis kuvveti, dağılmalarını istedikleri kalabalığa gaz bombası ve coplarla saldırdılar, daha yürüyüş bile başlamamıştı. Gaz bombaları, o sırada hem bina dışında hem bina içinde olan insanları, bu milletin işçilerini, emekçilerini, daha yürüyüş bile başlamadan etkilemişti. Bu sırada içerde DİSK Başkanı, CHP, DTP, DSP ve ÖDP'den milletvekilleri bulunuyordu. Gaz bombasının etkisiyle kalbinden rahatsızlığı bulunan, CHP milletvekili sayın Mehmet Ali Özpolat, bunların üstüne kalp spazmı geçirdi. Bunlar da yetmedi, binanın içine kaçmış ama dışarı çıkmaya çalışan insanları, yeniden içeri sokmak için panzerler kullanıldı, üzerlerine su sıkıldı. Bu sırada binadan çıkmaya çalışan bir insan, kendinden geçmiş, "katiller" diye bağırıyordu... Eski DİSK başkanı sayın Rıdvan Budak'ın sonrasında bir röportajda dediği gibi, DİSK binasına resmen "tecavüz" edilmişti. Taksim'e giremeyeceklerini az da olsa tahmin eden emekçiler, öğrenciler, bu milletin insanları, o sıralarda ne yazıkki bütün İstanbul'un kendileri için dar edileceğini tahmin edemiyorlardı. DİSK binasına yapılan bu aşağılık saldırı, onları hazırlıksız yakalamıştı.

Peki sonrasında ne oldu?

Ne olacak, insanlık ayıbı devam etti. Polis, Taksim etrafındaki çeşitli bölgelerde, göstericileri copluyor, gaz bombasıyla etkisiz hale getirdikten sonra onları yerlerde bile tekmeliyordu. Ama benim en çok dikkatimi çeken şey, göstericilerin üzerine kırmızı renkli su sıkılmasıydı. Yetkililerin yaptığı açıklamalara göre, bu su, göstericilerin kaçarlarsa daha kolay yakalanmaları için uygulanılan bir sistemdi. Hani nasıl Nazi Almanyası'nda, yahudilerin evlerinin önü boyanıyordu, hani nasıl Yahudi oldukları belli olsun diye, yakalarına bir yıldız takılıyordu. İşte öyle bir damgaydı bu. Bence bu konuda gönlümden geçenleri en uygun şekilde söyleyen, ekşisözlük'te ki yazar arkadaşımız mir oldu. Bakın ne demiş kendisi: "Söz konusu suya rengini veren, 1977 1 mayıs'ında öldürülen işçilerin kanıdır". Bugün ne kadar çok andık o saygıdeğer emekçileri...

Peki daha ne oldu?

Daha önce de değindiğim gibi bu sene de "ORANTILI GÜÇ" diye bir kavramdan sözedildi. Peki nedir bu orantılı güç? Hemen açıklayayım. Bu orantılı güç, Türk Polisi'ne göre, biber gazından etkilenmiş, kaldırımda oturan, hareket bile etmekte zorlanan genç bir kızın suratına, oradan geçen bir polisin tekme atmasıdır. Evet işte bizim polisimiz, bu kadar "orantılıdır", bu kadar "erkektir", bu kadar "insandır". Popstarımız Tarkan, acaba sanatçı olmasaydı, "gençliği korumak için" polis olmayı hala istiyor mudur? Peki yılların sanatçısı Metin Akpınar, yine sanatçı olmasaydı "toplumun huzurunu korumak" için polis olmayı, hala istiyor mudur?

Elbette daha yazacak çok şey var, ama daha fazla uzatmamak ve yazımı sade tutmak istiyorum. Yazımı, İstanbul Emniyet Müdürü Celalettin Cerrah'ın bugünkü "inanılmaz" açıklamasıyla bitirmek istiyorum:

İstanbul'da olumsuz bir durum yaşanmadı.

2008-04-24T01:20:00.002+03:00

You have seen the five ways before, here is the other forty-five @ http://www.50waystohelp.com/ :)

Five easy ways to save the planet!

2008-04-22T22:02:00.001+03:00

There Will Be Blood OST

2008-04-02T22:56:00.005+03:00

There you go, after a long time i decided to upload the soundtrack for a recent movie i watched "There Will Be Blood". As you might already know, it's composed by Jonny Greenwood and naturally, he did a good job at this. You should also check the movie if you didn't already, it's a masterpiece in my opinion. Anyway, enjoy the soundtrack.

download (rapidshare)

Consumerism Consumes the World!

2008-03-23T22:28:00.005+02:00

At last i got my own work to publish! It was just a first grade assignment at the university so, don't expect much from it :)

Consumerism is the word for the personal happiness with the purchasing of material possessions and consumption. As you might already know, with the beginning of Industrial Age, jewellery, clothing, furniture and personal goods started to be mass-produced. For example, some corporation was digging silver from the corner of the world, processing it, and selling it for high-prices in another part of the earth. When people started to buy these goods, they started to become happier. But the modern researches showed us that the consumerist society also became unhappier when they are not able to buy goods. Anyway, the corporations became richer and started to produce more goods and the more people started to buy things and got addicted to consuming. This cycle rolled like this, and it still does. To be honest, my opinion about this consuming process is pessimistic. I think that by consuming and enjoying more and more luxuries every passing day, the only actual thing we do is making corporations even richer, and making ourselves unhappier after we enjoyed the momentary happiness of the whole consuming process. I think that this consumption process is making us depressed out of nothing. For example, a child can get depressed when he sees his classmate’s IPOD and wants to buy the exact same thing. To be honest, this feeling, I mean being jealous of other one’s possessions, is the foundation of this whole consumerism process. The consumerist society is founded on these feelings. It is actually, how the cycle still continues to roll. Of

course, the harm is not only done to ourselves. Consumption also harms the world itself. By consuming, we actually deplete the world’s resources. Of course it’s not just simple like I said. It’s not just depleting, it’s actually polluting the air we breathe, the seas we swim in, the waters we drink. Actually a news-report from the Daily Galaxy (http://www.dailygalaxy.com/my_weblog/2007/12/are-there-reall.html) revealed that there are actually continents made of garbage floating on the Atlantic Ocean. Yeah, unfortunately, remains of what we consume, usually goes right to the seas, then to the oceans. So, to be honest, I don’t really know how to finish this writing of mine, cause no matter what I say, the situation looks hopeless, it looks like in a matter of time, we will see more birds dead with their stomachs filled with plastics and garbage!

Great Thesis by Jurgen Todenhöfer

2008-03-18T21:59:00.007+02:00

Jurgen Todenhöfer (born 1940) is a German author famous for his writings against the USA invasions of Afghanistan and Iraq. I just learned about the guy and I actually didn't read any of his books yet. But here is one of the ten theses of his, that i liked very much.

Terrorists in Islamic disguise are murderers. The same holds true for the ringleaders disguised as Christians who wage wars of aggression in contravention of international law.

The attacks carried out since the mid-'90s by Arab terrorists on Western facilities are in their view a response to the never-ending "organized robbery and murder" on the part of the West. The attacks, including those on the World Trade Center have killed more than 5,000 Western civilians. They are morally completely unacceptable. The end never justifies the means. That is why the attacks on the World Trade Center were condemned by all Muslim governments, by Syria and Iran even by Hizbollah and Hamas. In many Muslim countries distraught people laid flowers in front of the U.S. embassy. Terrorists who kill innocent people are not freedom fighters or resistance fighters, holy warriors or martyrs. They are murderers.

But are not those who mastermind illegal wars of aggression also terrorists and murderers - even murderers of their own soldiers? If one talks about the 5,000 Westerners murdered by Al-Qaeda, must one not also talk about the hundreds of thousands of Iraqi civilians who have been killed in George W. Bush's illegal war? Do not the legal yardsticks we apply to Saddam Hussein or Slobodan Milosevic also apply to Western heads of governments? Why do Western elites not even dare to ask whether George W. Bush and Tony Blair should be brought before an international criminal court because of a war in Iraq that is based on lies?

In the opinion of the Nuremberg war crimes tribunal, "To initiate a war of aggression, therefore, is not only an international crime: it is the supreme international crime differing only from other war crimes in that it contains within it the accumulated evil of all crimes of war." The chief U.S. prosecutor Robert H. Jackson stated: "We must never forget that the record on which we judge these defendants today constitutes the record on which history will judge us tomorrow."

"Wars of aggression are the terrorism of the rich," as Peter Ustinov put it. For an Iraqi child it makes no difference whether he is blown apart by an "Islamic" suicide bomber or a "Christian" bomb. For this child, George W. Bush and Tony Blair are just as much terrorists as Bin Laden is for us.

The high number of civilian victims of military operations is often excused with the argument that such "collateral damage" is not intentional. That is disingenuous - at least with respect to aerial attacks - because the death of civilians is almost always tacitly accepted in such cases. However, in advanced legal systems "tacit acceptance" means 'intent.' Aerial bombardment is, moreover, rarely effective. Special-forces operations on the ground can usually achieve much more. But then one would have to accept a greater number of fatalities within one's own ranks. And that could cost votes. So instead one drops cluster bombs and tacitly accepts the death of civilians. Dropping cluster bombs from the safety of a pilot's cockpit is the most cowardly form of terrorism on the part of the powerful. The myth of the honorable war is mankind's greatest lie. "Dulce bellum inexpertis" – War is sweet to those who have not experienced it (Erasmus of Rotterdam).

Armed resistance to wars and occupation that are illegal under international law is nonetheless only legitimate if it is conducted in accordance with the humanitarian law that applies in armed conflicts. Suicide attacks against civilians who have different beliefs, such as we see every day in Iraq and elsewhere, are acts of terrorism. They have nothing to do with legitimate resistance. The most spectacular attacks on civilians in Iraq are, however, for the most part directed from outside the country. According to a statement issued on July 11, 2007, by the spokesman for the multi-national forces in Iraq, General Kevin Bergner, between 80 and 90 percent of the suicide bombers come from abroad.

One must clearly distinguish between this almost entirely foreign terrorism directed against civilians and the legitimate multi-confessional Iraqi resistance to foreign occupation. Nobody can take away from the Iraqis' their right to resist. It is a timeless inviolable right of all peoples. The great majority of the Iraqi people support the resistance movement, which explicitly rejects attacks on civilians. The resistance not only involves Sunni and Shi'ite Muslims, but Christians as well. The number of Christian resistance fighters in Iraq is greater than the number of Al-Qaeda fighters. Women also fight in the multi-confessional Iraqi resistance. Is that really surprising? What would we do if there were enemy tanks on our streets? Are only those resistance fighters who are on our side "freedom fighters" and the rest "terrorists"?

The Iraqis have long since lost the media war. There are still at least 100 military operations conducted by occupation forces against the Iraqi civilian population every day, and a comparable number of attacks every day by the resistance on occupation forces and their allies. The daily tally of suicide attacks against civilians is two or three at most. Nevertheless, TV broadcasters show almost exclusively pictures of such suicide terror attacks, which are carried out mainly by foreigners, as if that were typical of the Iraqis' struggle against the United States. They therefore convey a completely distorted picture of the situation in Iraq. We do not get to see the true face of this war. The Pentagon has a monopoly on information in occupied Iraq and exploits this to the full.

Of course non-violent resistance in the spirit of Mahatma Gandhi or Martin Luther King would be preferable to violent resistance, even when it is legitimate. In the religious war between the city states of Mecca and Medina Muhammad's most fascinating victory came when, to the amazement of his enemies in Mecca he and his followers gathered, unarmed, outside the gates of Mecca and demanded access to the holy sites. Passive resistance born of the power of faith would also make the Iraqi resistance more credible. But for centuries have we not shown the world that only brute force guarantees success?

JURGEN TODENHÖFER

Demonoid!

2008-03-18T21:48:00.006+02:00

Great news!

Looks like Demonoid will be back soon, it's been said that they are moving their servers to Ukraine, actually, the tracker is already back online. Stay tuned and be patient!

Inappropriate Hottie Rundown: Political Ho-Down

2008-03-15T13:09:00.003+02:00

It's a tradition. Politicians. Hookers. After meeting Ashley Alexandre Dupre, here's a look at some others.

read more

Çöp Kıtaları

2008-02-28T21:44:00.003+02:00

Son zamanlarda ortaya çıkan bazı doğa araştırmalarında, Pasifik Okyanusu'nda, okyanusa dökülen çöpler sayesinde oluşan, yüzen çöplerin oluşturduğu "kıtalar" oluştuğu ortaya çıktı. Bilimadamları, doğaya ve su canlılarına çok büyük zararlar veren bu oluşumların temizlenmesinin nerdeyse imkansız olduğunu söylüyorlar. Yani kısaca, durum gayet vahim. (in other words, boku yedik)

Daha fazla detay için tıklayın. (Yazı İngilizce)

information.interactive

2008-02-23T22:18:00.003+02:00

Flash ile alakalı çok teknik bilgim yoktur açıkçası, ama şu ana kadar gördüğüm, flashla yapılmış en iyi işi paylaşmak istedim sizlerle. Emin olun, fazla zamanınızı almayacak.

tıkla artık.

Kar

2008-02-19T14:54:00.005+02:00

Bildiğiniz gibi, geçtiğimiz haftasonu İstanbul'a son 200 yılın falan "en büyük" karı yağdı, hatta üniversiteli gençlerimiz okullar 1 gün daha tatil olmadı diye hala ağlıyorlar. Ben de biraz fotoğraf çekeyim dedim tabi. Terazime tıklarsınız artık.

Seksi kar fotoğrafları için tıklayınız! (eheheheh)

Caribou

2008-02-16T18:05:00.005+02:00

Bugün de bu karlı günde evde tıkılmış, nette gezinirken rastladığım yeni bir indie, experimental projesini sizle paylaşayım istedim. Müzik hayatına, Manitoba takma ismiyle başlamış olan 1979 doğumlu Dan Snaith'in yani Caribou'nun tamamen kendisinin düzenlediği şarkıları ve orijinal soundu adeta beni benden aldı. Sizi de alsın mı?

The Milk of Human Kindness - download (rapidshare)

Working For A Nuclear Free City

2008-02-10T14:41:00.002+02:00

Bıgün, geçen senenin en iyi albümlerinden birini çıkardıkları halde hala hakettikleri üne kavuşamayan bir gruptan bahsedeyim; Working For A Nuclear Free City. Manchester kökenli bu elemanlar Shoegaze, Indie, Rock, Electronic arası gidip gelen bir sounda sahipler, ilk albümlerini daha önce de söylediğim gibi, 2007'de çıkarttılar. İsmi Businessman & Ghosts olan bu albüm, ilk albümleri olduğu halde, dolu dolu bir albüm olmuş, içinde tamı tamına 29 şarkı var! Bu çift cd'lik albümü sizle paylaşmadan önce, biraz formalite icabı da olsa söylemem gerekli, albümlerini bulursanız alın adamların, yazık günah değil mi lan?

disc.01.businessmen - download (rapidshare)
disc.02.ghosts - download (rapidshare)

The Flying Club Cup

2008-02-04T14:45:00.002+02:00

Son zamanlarda çok beğendiğim ve sık sık dinlediğim bir albümü sizlerle paylaşmak istedim. Grubun ismi Beirut, belki de duymuşsunuzdur. Bazılarımız onları daha önce Radarlive'da seyretme imkanı bile buldular. Bu Amerikalı grubun icra ettiği tür, Doğu Avrupa müziğinden Indie'ye, Folk'dan, Elektroniğe kadar gidiyor. Fazla uzatmadan, 2007'de çıkardıkları, The Flying Club Cup albümünün linkini vereyim. Download edeceğiniz dosyanın içinden, 2 tane de bonus EP çıkıyor, zevkini çıkarın :)

Beirut - The Flying Club Cup

not: Ayrıca emeğe saygı, repleri bekliyorum.

Gurbet

2008-02-04T14:06:00.000+02:00

Bazı arkadaşlar, 12 Eylül'den alınmış görüntülerle, Özdemir Erdoğan'ın meşhur Gurbet şarkısını birleştirip bir klip yaratmışlar, şarkı, o kolay kolay unutulmayacak günlerin görüntüleriyle beraber harika bir uyum sergilemiş. Kaçırmayın, tıklayın derim.

Bukowski

2008-02-04T14:03:00.001+02:00

if god controls the land and disease, and keeps a watchful eye on me, if he's really so damn mighty, well my problem is that i can't see, well who'd wanna be? who'd wanna be such a control freak? well who would wanna be? who would wanna be such a control freak?

2008-01-25T17:34:00.000+02:00

Bu blogu, tamamen sıkıntı sonucunda açmış bulunmaktayım. Sıkıldıkça, ki bu aralar zamanımın büyük bir kısmı öyle geçiyor, rastgele şeyler yazmayı planlıyorum. Gıdınızdan öpüyorum.